ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΕ

Συνέντευξη στην Αγγελική Σπανού, Free Sunday, 18 Σεπτεμβρίου 2016. 

free_sunday_uperaspistoume.PNG 

Η μετά Brexit εποχή έχει ξεκινήσει στην Βρετανία ή απλώς γίνεται συζήτηση ενόψει της έναρξής της; 

 

΄Όχι δεν έχει ξεκινήσει, διότι τίποτε δεν έχει ακόμα αλλάξει στις εμπορικές σχέσεις της Βρετανίας με την ΕΕ. Υπάρχει μάλιστα μια τάση στους υπέρμαχους της αποχώρησης να θριαμβολογούν, διότι η οικονομία δεν καταστράφηκε, όπως προέβλεπαν οι υπέρμαχοι της παραμονής. Φυσικά είναι εντελώς πρώιμη η κάθε πρόβλεψη. Όλα θα εξαρτηθούν από την φύση της νέας σχέσης καθώς και από το αν θα κλείσει η συμφωνία εγκαίρως, δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια από την δήλωση αποχώρησης (σύμφωνα με το άρθρο 50 της Συνθήκης της ΕΕ) ή αν θα υπάρξει ένα μεσοδιάστημα μεταξύ της αυτόματης αποχώρησης μετά από δύο χρόνια και της επίτευξης συμφωνίας. 

 

 Υπάρχει ακόμα μεγάλη αβεβαιότητα για το τι θα γίνει. Πάντως η ιαπωνική κυβέρνηση προειδοποίησε την Βρετανία στη σύνοδο G20 ότι αν χαθεί η πρόσβαση στην κοινή αγορά, οι ιαπωνικές εταιρείες θα φύγουν.

-Ποια άποψη έχετε διαμορφώσει για την πρωθυπουργό Τερέζα Μέι;

 ΄Εχω παρακολουθήσει τις αποφάσεις της ως υπουργού εσωτερικών, λόγω της δικηγορίας μου σε μεταναστευτικά θέματα. Ήταν πάντα μεθοδική και προσεκτική. Ήταν όμως και εναντίον των ξένων και της μετανάστευσης, και πολύ συχνά με ακραία ρητορική. Πρόσφατα είχε προτείνει την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δυστυχώς, δεν είναι φίλος ούτε της Ευρώπης ούτε και της πολυμερούς συνεργασίας. Ως έλληνας πολίτης, ομολογώ ότι οι ακραίες δηλώσεις της εναντίον των μεταναστών από την ΕΕ με κάνουν να αισθάνομαι άβολα, για πρώτη φορά, σε αυτή τη χώρα. Περιμένω ότι θα χρησιμοποιήσει και άλλη εθνικιστική ρητορική στο μέλλον για να κερδίσει το 52% που ψήφισε υπέρ της εξόδου στις επόμενες εκλογές (προγραμματισμένες για το 2020). Δυστυχώς φαίνεται ότι προσανατολίζεται σε «σκληρή» έξοδο, χωρίς δηλαδή συμμετοχή στην κοινή αγορά και με ελέγχους στην κυκλοφορία των εργαζομένων και την μετανάστευση. Η πολιτική αυτή, αν επικρατήσει, θα φέρει μακροχρόνια ύφεση στην Βρετανία και ιδίως στο Λονδίνο. Θα βλάψει πολύ και τα πανεπιστήμια.

 -Οι Εργατικοί δυσκολεύονται να κάνουν πειστική αντιπολίτευση. Γιατί; 

 Ο αρχηγός τους Τζέρεμυ Κόρμπυν είναι εντελώς ανεπαρκής. Δεν είναι μόνο ότι είναι θιασώτης παρωχημένων αριστερίστικων δογμάτων και γενικώς μια αντι-δυτικής ρητορικής αλλά και το ότι δεν ξέρει πώς να ηγηθεί του κόμματός του. Οι βουλευτές του στην μεγάλη τους πλειοψηφία του ζήτησαν να παραιτηθεί. Έτσι ξεκίνησε η διαδικασία επανεκλογής ηγεσίας, όπου ο Κόρμπυν αντιμετωπίζει έναν νέο βολευτή, τον Όουεν Σμιθ. Ελπίζω ο Κόρμπυν να  χάσει, αν και είναι πιθανό να κερδίσει. Ως μέλος του Εργατικού Κόμματος, έχω ήδη ψηφίσει ηλεκτρονικά υπέρ του Σμιθ.

 -Και ο Ντ. Φάρατζ; Περνά στο περιθώριο ή αντέχει πολιτικά; 

  Η αποχώρησή του από την ηγεσία ήταν μια έκπληξη για όλους. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα κάνει. Διψά για δημοσιότητα, άρα δεν πιστεύω ότι θα μείνει για πολύ στο περιθώριο. Το κόμμα του όμως ίσως χάσει ψήφους προς το Συντηρητικό κόμμα, με την αποχώρηση του πιο κεντρώου πρωθυπουργού Κάμερον και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από την πιο σκληρή Τερέζα Μαίη και την ανάληψη καίριων πόστων από ευρωσκεπτικιστές.

 -Η βρετανική κοινή γνώμη έχει μεταστραφεί μετά το δημοψήφισμα και αφού έγινε σαφές από την ΕΕ ότι το διαζύγιο θα αργήσει αλλά θα γίνει οπωσδήποτε; 

  Είναι δύσκολο να κρίνει κανείς αν έχει πράγματι γίνει μεταστροφή. Υπάρχει σίγουρα ένα μούδιασμα. Αυτό που είναι γεγονός είναι η αύξηση των ρατσιστικών επιθέσεων και εγκλημάτων. Η καμπάνια για έξοδο ήταν εξόχως εθνικιστική και ξενοφοβική. Το αποτέλεσμα είναι η άνοδος και νομιμοποίηση του μίσους. Είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση στην Αγγλία, που μέχρι τώρα ήταν μια εντελώς ανοικτή και φιλελεύθερη κοινωνία.

 -Πώς εισέπραξε η κοινωνική βάση του Brexit τη στάση του Μπ. Τζόνσον αμέσως μετά;

 Παραμένει δημοφιλής επειδή η φήμη του χτίστηκε στην τηλεόραση. Είναι βασικά, όπως και ο Τραμπ, ένας χαρακτήρας της τηλεόρασης, ένας διασκεδαστής – και κατά τη γνώμη μου τσαρλατάνος. Μορφωμένος και ευχάριστος και ευγενικός τσαρλατάνος, όχι σαν τους έλληνες τσαρλατάνους, που είναι συνήθως άξεστοι και ανόητοι. Αλλά παραμένει κατά την γνώμη μου πολύ δημοφιλής στο Συντηρητικό Κόμμα και ιδίως στους εθνικιστές που νοσταλγούν την Βρετανική αυτοκρατορία (υπάρχουν αρκετοί). Φυσικά οι πρώην φίλοι του στην φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματός του, δεν θέλουν να τον βλέπουν ούτε ζωγραφιστό.


 
-Εσείς και ξαφνιαστήκατε και λυπηθήκατε με το αποτέλεσμα του δημοψηφισματος. Παραμένετε το ίδιο απαισιόδοξος; 

 Ναι, είμαι απαισιόδοξος διότι η κυβέρνηση συνεχίζει να έχει απαράδεκτη εθνικιστική ρητορική. Το μόνο αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι μετά το δημοψήφισμα δημιουργήθηκαν πολλές κινήσεις πολιτών από φιλο-ευρωπαίους πολίτες που αυτό-οργανώθηκαν για να συμμετάσχουν με κάποιο τρόπο στη δημόσια συζήτηση. Εγώ συμμετείχα στην ίδρυση μιας νέας οργάνωσης μια κίνησης πολιτών που λέγεται CommonGround. Υπάρχουν πολλές τέτοιες πρωτοβουλίες. Ελπίζω ότι θα καταφέρουν να πετύχουν όσα δεν πέτυχαν το Εργατικό Κόμμα και το Κόμμα των Φιλελευθέρων, δηλαδή να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να υπερασπιστούν τις αξίες της ανοικτής κοινωνίας στη δημόσια σφαίρα. Ελπίζω τέλος ότι η όποια κυβέρνηση θα αναγκαστεί να κάνει και δεύτερο δημοψήφισμα όταν οι (σκληροί) όροι της εξόδου από την ΕΕ θα γίνουν τελικά γνωστοί. Και τότε, ίσως κερδίσουμε.

 -Είναι υπερασπίσιμη η ΕΕ έτσι όπως πάει; Ο ευρωσκεπτικισμός, ο αντισυστημισμός, η ακροδεξιά ανεβαίνουν όλο και περισσότερο σε όλη τη γηραιά ήπειρο. Τι θα γίνει; 

 Φυσικά και είναι υπερασπίσιμη. Η ΕΕ είναι το πιο σημαντικό πολιτικό επίτευγμα των τελευταίων 50 χρόνων. Πρέπει όμως να την υπερασπιστούμε για αυτό που είναι, όχι για αυτό που δεν είναι. Δεν είναι ούτε υπερ-κράτος, ούτε και πρόδρομος ομοσπονδίας. Δεν είναι επίσης η μαγική λύση σε όλα τα προβλήματά μας. Τα μέλη της ΕΕ και ιδίως η Ελλάδα, πρέπει να φροντίσουν τα το οίκου τους. Είναι συνηθισμένο τα πολιτικά κόμματα (σε όλες τις χώρες) και ιδίως οι λαϊκιστές όπως ο Μπέπε Γκρίλο, ο Τσίπρας και ο Φαρατζ να ρίχνουν το φταίξιμο στην ΕΕ για τα πάντα. Οι λαϊκιστές εκμεταλλεύονται τον θυμό του κόσμου πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το μήνυμα όμως της ΕΕ πρέπει να ανανεωθεί και γι αυτό χρειάζεται πολιτική ανανέωση τόσο στην Ευρώπη – και ιδίως στην Ελλάδα.