Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Ο Παύλος Ελευθεριάδης, υποψήφιος με το Ποτάμι στην Α΄ Αθηνών και Πολιτικός Υπεύθυνος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, παρσουσίασε ένα ένα σύντομο βίντεο με κινούμενα σχέδια για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.

Πρωταγωνιστούν μια ελληνική οικογένεια, ο Αλέξης Τσίπρας που μιλά πάντα μέσα από μια τηλεόραση, ο κ. Βαρουφάκης, αλλά και οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος. Η οικογένειά παρακολουθεί τα «θαύματα» της διαπραγμάτευσης του κ. Τσιπρα. Στο τέλος του επιφυλάσσει μια δυσάρεστη έκπληξη. 

Το προεκλογικό μήνυμα του Παύλου Ελευθεριάδη για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. 

Wonderland_1.PNG

 

Παρουσιάζοντάς το δήλωσε:

 

 «Επειδή ζω στην Αγγλία και λόγω των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων δεν μπορούσα να βρεθώ στην Ελλάδα για να βοηθήσω την προεκλογική εκστρατεία του Ποταμιού, σκέφτηκα να αφιερώσω το Σαββατοκύριακό μου και κάποια βράδια, για να φτιάξω μια παρουσίαση με κινούμενα σχέδια. Υπάρχουν πολλά προγράμματα που το κάνουν πολύ εύκολο, ακόμα και για τον πιο αδαή στα γραφιστικά, όπως εμένα. Είπα λοιπόν την ιστορία της διαπραγμάτευσης».

 

Το φιλμάκι έχει τίτλο «Η Ελλάδα στη Χώρα των Θαυμάτων» και αφηγείται τους τελευταίους επτά μήνες από την οπτική γωνία μιας ελληνικής οικογένειας.

Το σενάριο, η αφήγηση, η ηχογράφηση και τα κινούμενα σχέδια είναι του Παύλου Ελευθεριάδη, με βάση την διαδικτυακή πλατφόρμα www.powtoon.com. Το μοναδικό κόστος ήταν η συνδρομή στην πλατφόρμα, δηλαδή 90 ευρώ.

Ακολουθεί το απομαγνητοφωνημένο κείμενο.

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

 

Θέλω να σας πω μια ιστορία για την Ελλάδα στην χώρα των θαυμάτων. Τους τελευταίους επτά μήνες η Ελλάδα έζησε πολλά μικρά θαύματα. Για να καταλάβουμε τι συνέβη, πρέπει να ξεκινήσουμε από την πεζή πραγματικότητα.

Τι είναι η Ευρωζώνη;

Το Ευρώ είναι ένα πείραμα.  Δεν είναι κράτος.  Δεν έχει κεντρική εξουσία.

Δεν έχει δικά του εργαλεία. Τα δανείζεται από τα κράτη.

Η ευρωζώνη είναι συμφωνίες και νόμοι. Τίποτε άλλο. Οι συμφωνίες της αφορούν το χρέος και το έλλειμμα. Αυτό γίνεται ώστε όλες οι χώρες να συμβάλουν το ίδιο στην διατήρηση σταθερού νομίσματος με πληθωρισμό που δεν θα ξεπερνά το 2%. Η σταθερότητα φέρνει επενδύσεις και πλούτο. Η μοίρα όλων των μελών της Ευρωζώνης είναι έτσι αλληλένδετη. Ό,τι κάνει μια χώρα επηρεάζει τις άλλες και όλοι είμστε κομμάτι του ίδιου οικονομικού κύκλου.

Αν η Ελλάδα τηρούσε τις συμφωνίες στο ακέραιο, δεν θα είχε την κρίση που ζήσαμε. Η Ελλάδα όμως παραβίασε τις συμφωνίες, ιδίως την πενταετία της κυβέρνησης Καραμανλή.

Το 2010 δεν είχε να πληρώσει τα χρέ της και κανείς δεν την δάνειζε. Το Μάιο συμφωνήθηκε από την Ευρωζώνη η διάσωση της Ελλάδας.

Οι εταίροι μας έθεσαν τέσσερις όρους για να μας δώσουν δανεικά με χαμηλό επιτόκο.

Πρώτον ότι θα μειώσουμε τα ελλείματά μας σε εξαιρετικά σύντομο διάστημα – κάτι που το κάναμε.

 

Δεύτερον, ότι θα αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας με μείωση του κόστους της εργασίας. Κι αυτό το κάναμε.

 

Τρίτον, και πιο σημαντικό, ότι θα αλλάξουμε τις δομές μας με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα φέρουν δίκαιο ανταγωνισμό και θα δώσουν ίσες ευκαιρίες. Αυτό δεν το κάναμε.    

 

Τέταρτον, ότι η Ελλάδα θα αξιολογείται από την την τρόικα που με τακτικές επσκέψεις θα διαβεβαιώνει την Ευρωζώνη ότι η η Ελλάδα τηρεί τα συμφωνηθέντα.

 

Αυτή η δέσμη όρων ήταν το μνημόνιο.

 

Στις εκλογές του Ιανουαρίου ο Σύριζα υποσχέθηκε ένα θαύμα.  Ότι θα κρατήσει τη χώρα στο Ευρώ, χωρίς λιτότητα και χωρίς μνημόνιο.  Σε πολλούς αυτό φαινόταν αδύνατο. Πολλοί έλληνες όμως το πίστεψαν και ο Σύριζα θριάμβευσε.

 

Όταν ανέλαβε την εξουσία η κυβέρνηση Τσίπρα/Καμμένου είχε τρεις επιλογές. Η πρώτη επιλογή η απόρριψη, δηλαδή να καταγγείλει μονομερώς τη συμφωνία και να αρνηθεί τη διάσωση.

Η δεύτερη επιλογή ήταν η αλλαγή. Μπορούσε να καταγγείλει να καταγγείλει την ισχύουσα συμφωνία και να ξεκινήσει διαπραγμάτευση για μια εντελώς νέα , με άλλους όρους και χαλαρότερη εποπτεία – αν αυτό ήταν δυνατό.

Η Τρίτη επιλογή ήταν η παράταση, δηλαδή να αποδεχτεί το δεύτερο πρόγραμμα με τους ισχύοντες όρους.

 

Η κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει την «Αλλαγή», που την ονόμασε «συμφωνία γέφυρα». Οι εταίροι όμως, το απέρριψαν.

Η κυβέρνηση τότε διάλεξε την Τρίτη επιλογή, την παράταση.

Κι εδώ ξεκινά η περιπλάνησή μας στη χώρα των θαυμάτων.

Όπως είδαμε η παράταση σήμαινε και υιοθέτηση και όλου του ισχύοντος πλαισίου της διάσωσης. Η ρήτρα 4 της συμφωνίας όριζε ξεκάθαρα ότι ισχύουν όλα όσα είχαν συμφωνηθεί με την προηγούμενη κυβέρνηση. Έλεγε συγκεκριμένα ότι όλες οι άλλες ρήτρες παραμένουν χωρίς αλλαγή. Με την επιστροφή στην Αθήνα έγινε όμως ένα θαύμα.΄

Όταν ο κ. Τσίρας μίλησε προς το Υπουργικό Συμβούλιο στις 27 Φεβρουαρίού δήλωσε ότι η Ελλάδα θα έπαιρνε δάνεια  χωρίς μνημόνια. Αυτό ήταν ένα πραγματικό θαύμα . Από την υπογραφή της συμφωνίας στις Βρυξέλλες μέχρι την ομιλία στην Αθήνα, η συμφωνία είχε αλλάξει.  

Το θαύμα επαναλήφθηκε την επόμενη μέρα. Στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι τα μνημόνια ήταν παρελθόν και ότι διαχωρίστηκαν και τυπικά από την δανειακή σύμβαση.

Δυστυχώς το θαύμα αυτό ίσχυε μόνο στην Αθήνα.

Αμέσως τότε και υπό την καθοδήγηση του κ. Βαρουφάκη, που πρώτος είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται τα χρήματα της διάσωσης, η ελληνική πλευρά έκανε ένα δεύτερο θαύμα. Άρχισε να μοιράζει χρήματα. Άρχισε να μιλά για διαγραφή χρέους, πρόωρες συντάξεις, παροχές, προσλήψεις και άλλα. Αντί για λιτότητα, έβρεχε δώρα.

Και αυτό το θαύμα ήταν όμως τοπικό. Στις Βρυξέλλες νόμιζαν ότι είχαμε δεσμευτεί να εφαρμοσουμε το δεύτερο μνημόνιο. Γι αυτό επιφύλαξαν πολύ κακή υποδοχή στον κ. Βαρουφάκη στο Eurogroup.

Στα τέλη Ιουνίου η Ελλάδα κατέρρεε. Το ελληνικό δημόσιο είχε χάσει την πληρωμή προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και το τραπεζικό σύστημα έχανε ένα δισεκατομύριο την ημέρα.

 Αντί να στηρίξει όμως την συμφωνία ο κ. Τσίπρας έκανε ακόμα ένα θαύμα, προκήρυξε το δημοψήφισμα και ζήτησε από τον ελληνικό λαό να πει όχι.

Και πράγματι ο ελληνικός λαός είπε όχι με 60%.

Και τότε ο κ. Τσίπρας έκανε το τρίτο θαύμα της ιστορίας μας. Έκανε το Όχι του δημοψηφίσματος Ναί. Μέσα σε λίγες μέρες αποδέχθηκε τους όρους της Ευρωζώνης και υπέγραψε ένα τρίτο μνημόνιο, αποδεχόμενος τους τέσσερις όρους που είχαν δεχτεί και οι προκάτοχοί του.

Το πιο μεγάλο θαύμα ήταν το τέταρτο και τελευταίο. Το μνημόνιο έγινε καλό.

Τα μνημόνια δεν ήταν πια η βάρβαρη και νεοφιλελεύθερη καταστροφή της Ελλάδας.  Ήταν διάσωση από μια ανείπωτη καταστροφή. Έγιναν ξαφνικά ένα σπουδάιο αγαθό.

Ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε θαύματα και έκανε θαύματα. Μέτρησα τέσσερα, άλλα μπορεί να υπάρχουν και άλλα.

Στην πεζή Ευρώπη θα πουν την ιστορία αυτή με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Θα πουν ότι η καταστροφή ήρθε κοντά μόνο από τις δικές μας ενέργειες. Ότι όλοι οι υπολογισμοί του κ. Τσίπρα ήταν λανθασμένοι. Ότι οι ελιγμοί του ζημίωσαν την Ελλάδα. Ότι δεν άλλαξαν στο ελάχιστο τις συμφωνίες της Ευρωζώνης. Ότι η Ευρωζώνη δεν λειτορυγεί με εκβιασμούς αλλά με συνεννόηση.

Τι ξέρει όμως η Ευρώπη από θαύματα;

Αν ήξερε, θα είχε φτιάξει μια ειρηνική Ευρώπη, μετά από τετρακόσια χρόνια πολέμων.

Θα είχε κτίσει ενιαίους θεσμούς για ισότιμες δημοκρατικές χώρες. Θα προστάτευε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα παρείχε κοινωνική προστασία και ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σε όλους. Θα παρείχε ισότητα για όσους αισθάνονται η είναι διαφορετικοί.

Θα είχε ίσως και ένα ενιαίο νόμισμα, χωρίς ενιαίο κράτος.

Τί ξέρει όμως η Ευρώπη από θαύματα;

Αρκετά όμως με το παρελθόν. Ας δούμε τώρα το μέλλον.

Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε άλλο ένα θαύμα. Να στείλουμε τους θαυματοποιούς σπίτι τους.

Να κάνουμε μια νέα αρχή για μεταρρυθμίσεις και δικαιοσύνη.

Για να δούμε την Ελλάδα εκεί που ανήκει, στην καρδιά της Ευρώπης.

Εμείς Μπορούμε.

 

 

 

Wonderland_2.PNG

wonderland_4.PNGwonderland_6.PNG