ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΚΑΜΙΝΗ

ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΚΑΜΙΝΗ

Οι αυριανές εκλογές για το νέο προοδευτικό κόμμα είναι σημαντικές όχι μόνο για τις επόμενες εκλογές αλλά για την επόμενη δεκαετία.

Η οικονομική κρίση χειροτέρεψε την κατάσταση στην Ελλάδα σε κάθε τομέα: οικονομία, θεσμούς, πολιιτκό σύστημα. Ενώ η χρεοκοπία του 2010 έδειξε - και αποκάλυψε στους φίλους μας στην ΕΕ - την απόλυτη αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Ευρωπαικής εναίας αγοράς, με καλπάζουσα διαφθορά, πελατειακές διευθετήσεις και νεποτισμό - τα οκτώ χρόνια της κρίσης επιδείνωσαν την κατάσταση αντί να την βελτιώσουν.

Παρά τις προσπάθεις μεταρρυθμιστών υπουργών (όπως π.χ. οι Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου, Μανιάτης, Στουρνάρας, Χαρδούβελης κ.α.) και τις προσπάθειες της ΕΕ να βοηθήσει τον εκσυγχρονισμό στην δημόσια διοίκηση, την δικαιοσύνη, το κοινωινκό κράτος και την παιδεία, στην Ελλάδα επικράτησαν οι εθνικιστικές δυνάμεις που αντιστέκονται σε κάθε μεταρρύθμιση στο όνομα της "εθνικής ανεξαρτησίας" και της ανίστασης στα "μνημόνια"- με επικεφαλής σήμερα τους κκ. Τσίπρα και Καμμένο και πρώτο διδάξαντα τον κ. Σαμαρά. Γι αυτούς, η "καθαρή έξοδος" από τα μνημόνια σημαίνει επιστροφή στο 1980.

Δεν είναι κινδυνολογία να πούμε ότι η χώρα βρισκεται σήμερα στα πρόθυρα της οικονομικής και κοινωνικής απομόνωσης από την υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη. Αν η επόμενη κυβέρνηση δεν επιστρέψει την Ελλάδα στην ευρωπαική πορεία της, η επερχόμενη μεταρρύθμιση των Συνθηκών της ΕΕ θα μας καταδικάσει σττην ανυποληψία και στο περιθώριο της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Για να ξεπεράσουμε την κρίση, πρέπει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού να αγκαλιάσει την εθνική προσπάθεια ενός πραγματικά επαναστατικού εκσυγχρονισμού της χώρας, των θεσμών της, της παιδείας της και της οικονομίας της. Αν δεν ξεφύγουμε από τα μοντέλα του πελατειακού, κλειστού και ιεραρχικού κράτους του 19ου αιώνα με τα οποία ακόμα πορευόμσαστε, θα βυθιστούμε ακόμα πιο χαμηλά στην ανταγωνιστικότητα και την οικονομική μας κατάσταση.

Γι αυτό χρειαζόμαστε ένα μη πελατειακό, μη προσωποπαγές, δημοκρατικό προοδευτικό κόμμα που θα μιλήσει καθαρά στον ελληνικό λαό για δύο πράγματα: πώς μπορούμε να οργανωθούμε με αμοιβάιο σεβασμό ώστε να πετύχουμε συλλογικούς στόχους και, με ποιόν τρόπο μπορεί σήμερα μια ανοικτή οικονομία να εξασφαλίσει την κοινωνική δικαιοσύνη, τις ίσες ευκαίρίες και την προσασία των αδυνάμων. Τα σημερινά κόμματα του χώρου μας, ΠαΣοΚ και Ποτάμι, δυστυχώς απέτυχαν στο έργο αυτό - και η ίδια η συμμετοχή τους στην διαδικασία είναι μια θαρραλέα αποδοχή της αποτυχίας τους.

Ο νέος αρχηγός του κόμματος πρέπει να ενώσει τον χώρο, να ξέρει πώς θα στήσει ανοικτούς αλλά σταθερούς εσωτερικούς θεσμούς χωρίς νεποτισμό και πελατειακούς μηχανισμούς, αλλά και να μιλήσει ξεκάθαρα στον ελληνικό λαό, χωρίς βεβαρημένο παρελθόν, για τον εθνικό στόχο των επαναστατικών αλλαγών που χρειάζεται σήμερα η χώρα.

Η διαδικασία της επιτροπής Αλιβιζάτου ήταν άρτια, ήπια και καινοφανής για τα δεδομένα του πολιτικού μας συστήματος. 
Όποιος και να εκλεγεί, το νέο προοδευτικό κόμμα ξεκινά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με την απόλυτα δημοκρατική έκφραση των μελών του.

Πιστεύω ότι κάποιοι υποψήφιοι έδειξαν ότι έχουν τα προσόντα να παίξουν αυτόν τον ηγετικό ρόλο. Ξεχωρίζω τον Γιάννη Μανιάτη, που έκανε μια σοβαρή και θαρραλέα προεκλογική εκστρατεία, ενάντια στην αρχηγό του κόμματός του με ξεκάθαρο μεταρρυθμιστικό λόγο. Ξεχώρισα τον Γιάννη Ραγκούση που μίλησε με γνώση και χωρίς υπεκφυγές για τις προτεραιότητές του - με τις οποίες όμως διαφωνώ έντονα. Πρόσεξα και τον Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος όμως αν και έκανε ανοίγματα προς την μεταρρύθμιση, δεν μέ έπεισε ότι κατανοεί τα βαθιά προβλήματα του σημερινού και παλαιότερου ΠαΣοΚ.

Ο Γιώργος Καμίνης έχει ήδη δοκιμαστεί στην μεταρρύθμιση του Δήμου της Αθήνας. Έχει ήδη δείξει ότι έχει την συγκρότηση, την εμπειρία και τον χαρακτήρα που απαιτεί ο ρόλος του επικεφαλής. Η εκστρατεία του έδειξε επίσης ότι ξέρει να παραδέχεται τα λάθη του, ακούει και σέβεται τους άλλους, αλλά ξέρει και να επιβάλει την γνώμη του κόντρα στο ρεύμα, όταν χρειάζεται. Όσοι αμφιβάλλουν τους προτείνω να διαβάσουν το πορτραίτο που του έκανε η φίλη και συνάδελφός του στο πανεπιστήμιο Λένα Διβάνη, στον σύνδεσμο που ακολουθεί. Η έμφαση που έδειξε στον εξορθολογισμό της διοίκησης του δήμου καθώς και στο κοινωνικό του έργο είναι για μένα εγγύηση ότι ξέρει να θέτει τις σωστές προτεραιότητες για τη χώρα.

Αύριο λοιπόν θα ψηφίσω Καμίνη, και ελπίζω ότι θα είναι ο επόμενος αρχηγός του νέου προοδευτικού κόμματος που χρειάζεται η χώρα.