ΕΒΑΛΑ ΤΟ ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΜΟΥ

Χθες στον Φωκιανό ο Σταύρος μας έκανε μια έκπληξη. Μας ζήτησε να δώσουμε μια εικόνα από την προεκλογική μάχη που δώσαμε, την πιο δυνατή εικόνα από αυτό που ζήσαμε τους δύο τελευταίους μήνες. Είπα περίπου τα εξής:

Χθες το μεσημέρι είμασταν με τον Δημήτρη Κοντοπίδη στα Χανιά, με τους εθελοντές του Ποταμιού. Βρεθήκαμε με μια παρέα περίπου είκοσιπέντε ατόμων στο Καστέλι για να τους μιλήσουμε για το Ποτάμι και να απαντήσουμε σε ερωτήσεις. Λίγο πριν ξεκινήσει εγώ και ο Δημήτρης πήγαμε στην παραλία και κάτσαμε στην ησυχία. 

 

 

Εκεί σκέφτηκα ότι αυτή ήταν η τελευταία προεκλογική μου εκδήλωση και ότι είχα διανύσει πάρα πολύ δρόμο από τις αρχές Απριλίου. Από το σπίτι μου λείπω εδώ και δύο εβδομάδες. Σκέφτηκα ότι αν ήταν μαζί μου τα παιδάκια μου, που είναι επτά, πέντε, και τριών ετών, θα πλατσούριζαν στην παραλία. Πήρα τρια βοτσαλάκια, σε διαφορετικό μέγεθος ανά ηλικία, για να τους τα δώσω την Τρίτη που θα παώ σπίτι και για να τους μάθω την έκφραση 'εβαλα το λιθαράκι μου'. Ήθελα να τους πώ ότι μαζί, κι εγώ, και η μαμά τους και εκείνοι, βάλαμε το λιθαράκι μας με όποιο τρόπο μπορούσαμε και με χιλιάδες άλλους έλληνες που μαζί έφτιαξαν το Ποτάμι, για να κάνουμε κάτι πολύ σημαντικό, να συγκρουστούμε με την αδικία. Αύριο είναι η ευκαιρία. Δεν έχουμε άλλο χρόνο. Ας βάλουμε όλοι το λιθαράκι μας για να αλλάξουμε μαζί την Ελλάδα.  

 Δείτε τί απάντησα.