ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΟΥ Κ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ

Aυτό που φάινεται να ζητάει ο κ. Βαρουφάκης είναι ολιγόμηνο 'Μνημόνιο ΙΙΙ', χωρίς διαγραφή οιουδήποτε μέρους του χρέους, χωρίς δέσμευση του Eurogroup για αναδιάρθρωση ή σταθερά επιτόκια ή επιμήκυνση, με λίγο λιγότερη λιτότητα και με αναστροφή κάποιων μεταρρυθμίσεων, ενώ η προσωρινή χρηματοδότηση προτείνεται να γίνει με μεγαλύτερη εμπλοκή της ΕΚΤ, δηλαδή με δανεισμό από την ΕΚΤ μέσω των ελληνικών τραπεζών και του ELA. 

 

Όπως το διαβάζω στην περίληψη της Aυγής μου φαίνεται ότι εκ πρώτης όψεως προσκρούει

α) σε νομικά κωλύματα για το τί μπορεί να κάνει η ΕΚΤ με δανεισμό κράτους ή με 'ελαστικότητα' για το ELA,

β) στην αναστροφή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα εξασφάλιζαν την μακροημέρευση της χώρας μας στην Ευρωζώνη και, το κυριότερο,

γ) στην έλλειψη μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων, δηλαδή είναι ολιγόμηνη ανάσα για την Ελλάδα αλλά γέφυρα προς το άγνωστο, αφού δεν δεσμεύει την κυβέρηση για την μετά του Σεπτεμβρίου εποχή (οπότε είναι βέβαιο ότι ο κ. Τσίπρας θα ζητήσε τότει νέα χρήματα πάλι απειλώντας με Grexit, όπως έκανε προχθες ο κ. Βαρουφάκης πιθανολογώντας έξοδο της Ιταλίας αμέσως μετά την Ελλάδα...).

Άσχετα αν το σχέδιο γίνει δεκτό ή όχι, είναι η πρώτη, έστω και άγαρμπη αλλά πλήρης, κωλοτούμπα του Σύριζα, που αφού κέρδισε την εξουσία με την υπόσχεση να 'σκίσει' το μνημόνιο, έγινε κι αυτός πλήρως μνημονιακός, ζητώντας νέα δάνεια και όχι διαγραφή του χρέους από την ΕΕ, όπως ακριβώς προέβλεπαν οι επικριτές του. Για το καλό της χώρας πολύ καλή η εγκατάλειψη της προεκλογικής παραπλάνησης (π.χ. για σύγκρουση με ΕΕ λόγω της 'αποικίας χρέους' αλλά και για παραμονή στο ευρώ χωρίς λιτότητα).

Δεν ξέρω όμως τι θα πουν για αυτό οι ψηφοφόροι, που επέλεξαν Σύριζα περιμένοντας το τέλος του '΄Μνημονίου'.