ΤΙ ΟΜΑΔΑ ΕΙΣΤΕ;

EUParliamentVoting_WebFormat.jpgΜια φοιτήτριά μου με συνεχάρη που είμαι υποψήφιος με το Ποτάμι αλλά μου έστειλε και τις εξής δύο ερωτήσεις: "ποιο κόμμα  θα υποστηρίξει στο Ευρωκοινοβούλιο το Ποτάμι", και "ποιον υποψήφιο θα υποστηρίξει για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής";  Της απαντώ δημοσίως γιατί πολλοί κάνουν στο Ποτάμι την ίδια ακριβώς ερώτηση.

Για πρώτη φορά φέτος τα κόμματα της Ευρωβουλής έχουν υιοθετήσει τους δικούς τους υποψήφιους Προέδρους για την νέα Ευρωπαϊκή Επιροπή. Μια ελληνίδα ευρωβουλευτής είπε στην τηλεόραση μάλιστα  πρόσφατα ότι στις εκλογές αυτές εκλέγουμε τον «Πρωθυπουργό της Ευρώπης». Αν είναι έτσι, πως μπορεί ένα κόμμα που συμμετέχει στις ευρωεκλογές να μην παίρνει θέση; 

Και όμως, η κριτική αυτή είναι λανθασμένη.  

 

Στις εκλογές αυτές εκλέγουμε εκπροσώπους της Ελλάδας. Δεν εκλέγουμε τον Πρωθυπουργό της Ευρώπης. Σύμφωνα με το άρθρο 17 της Συνθήκης της ΕΕ ο  Πρόεδρος της Επιτροπής θα επιλεγεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δηλαδή τους ηγέτες των Κρατών Μελών. Αυτοί είναι υποχρεωμένοι να «λάβουν υπ’ όψη τους» το αποτέλεσμα των εκλογών. Η επιλογή των ηγετών  θα πρέπει να εγκριθεί εκ των υστέρων από την πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η πολύπλοκή αυτή λύση αυτή εφαρμόζεται διότι η Επιτροπή δεν είναι «κυβέρνηση» της ΕΕ, αλλά έχει καθήκοντα που συμπεριλαμβάνουν την μεσολάβηση μεταξύ κρατών και ομάδων συμφερόντων, την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ καθώς και την επιτήρηση των οικονομιών τους σύμφωμα με τις νέες ρυθμίσεις για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έτσι,  είναι συχνά ένας ουδέτερος μεσολαβητής, όχι η ηγεσία. Άρα ο ρόλος του Προέδρου της Επιτροπής είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν ενός Πρωθυπουργού.  Γι αυτό και η θητεία του δεν υπάγεται στην αρχή της δεδηλωμένης στο Κοινοβούλιο.   

Κανένα κόμμα δεν πρόκειται να κερδίσει την απόλυτη  πλειοψηφία των 376 ευρωβουλευτών (το μεγαλύτερο σήμερα κόμμα, το Ευρωπαϊκό Λαικό Κόμμα έχει 274 βουλευτές). Άρα οι  ηγέτες των κρατών μελών πιθανότητα θα προτείνουν κάποιον άλλον της δικής τους επιλογής, που ενδεχομένως εξασφαλίσει ευρύτερες συναινέσεις, όπως π.χ. την σημερινή πρωθυπουργό της Δανίας Χέλε Θόρνινγκ-Σμιντ ή τον πρωθυπουργό της Φινλανδίας, Γιούρκι Κατάινεν.  

Αυτό σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα κανείς από τους σημερινούς υποψηφίους των ευρωομάδων δεν θα είναι πρόεδρος την 1η Νοεμβρίου, οπότε ξεκινά η θητεία της Επιτροπής. Συνεπώς, στο θέμα των υποψηφίων προέδρων των ευρωομάδων γίνεται πολύ κακό για το τίποτα.  

Δεν χρειάζεται όμως  να πεί το Ποτάμι σε ποιά ομάδα θα ενταχθεί;    

Και εδώ όμως η κριτική είναι πρόωρη. 

Στην Ευρώπη αυτό που μετράει σήμερα δεν είναι η παραδοσιακή διάκριση Δεξιάς και Αριστεράς, στον άξονα της οποίας κινούνται οι διαφορετικές ομάδες της Ευρωβουλής. Στην σημερινή Ευρώπη της ανεργίας και της ύφεσης, η βασική διάκριση είναι μεταξύ Βορρά και Νότου, ή μεταξύ δανειστών και οφειλετών.  Όσοι θέλουν μια πιο δίκαιη Ευρώπη ειδικά για τον Νότο και την Ελλάδα θα πρέπει να μιλήσουν ανοιχτά για τις αδικίες της Ευρωζώνης.  Δυστυχώς τα παραδοσιακά ευρωπαϊκά κόμματα ωραιοποιούν την κατάσταση για να μην ενισχύσουν τους ευρωσκεπτικιστές. Είναι όμως αδύνατον να κλείνουμε τα μάτια στα προβλήματα της ευρωζώνης όταν είμαστε έλληνες.

Δυστυχώς οι Ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές ομάδες έχουν κινηθεί  μέχρι τώρα υπερβολικά διστακτικά. Για παράδειγμα η σοσιαλιστική ομάδα της οποίας υποψήφιος είναι ο εκ Γερμανίας ορμώμενος Πρόεδρος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτζ, έχει υιοθετήσει την γερμανική πολιτική της λιτότητας. Έχει βγάλει εντελώς από την συζήτηση τις προτάσεις της Επιτροπής για ευρωο-ομόλογα ή για την κοινωνική διάσταση της Νομισματικής Ένωσης.

Γιατί όμως να ενταχθούμε άνευ όρων σε μια ομάδα που φαίνεται να έχει  υιοθετήσει, τουλάχιστον στην πράξη αν όχι και στη θεωρία, τις πολιτικές και τους υποψηφίους της ακραίας λιτότητας και των προτιμήσεων των μεγάλων επιχειρήσεων, των τραπεζών και των αποταμιευτών του Βορρά; Δεν πρέπει αντίθετα να δώσουμε προτεραιότητα στους ανέργους του Νότου;  

Το Ποτάμι θα πρέπει συνεπώς να εξετάσει κριτικά τις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν μετά τις Ευρωεκλογές. Θα πρέπει να συμμαχήσει με την ομάδα που δεν θα διστάσει να αναγνωρίσει τις αδικίες και ατέλειες της Ευρωζώνης και δεν θα διστάσει να στενοχωρήσει τους συναδέλφους του κυρίου Σουλτζ στο γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που συγκυβερνά σήμερα με την κυρία Μέρκελ. 

Δεν χρειάζεται να δώσουμε σε καμμία ευρωπαϊκή ομάδα εν λευκώ επιταγή. Ας δούμε πρώτα τί έχουν να πουν και τί σκοπεύουν να κάνουν για μια δίκαιη Ευρώπη.    

Τέλος, ούτε και μέσα στην Ελλάδα η βασική πολιτικη επιλογή είναι μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Η βασική επιλογή είναι μεταξύ του πελατειακού κράτους  που έκανε την χώρα μια από τις πιο άνισες και τις πιο διεφθαρμένες της Ευρώπης, και μιας ανοικτής ευρωπαϊκής κοινωνίας και ενός κράτους ίσων ευκαιριών και πραγματικής αλληλεγγύης, όπως υποστηρίζει το Ποτάμι. 

A κάνουμε λοιπόν υπομονή, ας ξεχάσουμε τα εύκολα συνθήματα, ας εξετάσουμε συγκεκριμένα προβλήματα και ας δούμε πώς θα κάνουμε την Ελλάδα και την Ευρώπη, λίγο πιο δίκαιες κοινωνίες.

 

Ο Παύλος Ελευθεριάδης είναι υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το Ποτάμι.  Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του www.pavloseleftheriadis.com, στις 15 Απριλίου 2014.